ozlem'spalette

şarap gibi yıllandım...

2012-01-12T05:37:00.000-08:00

Zaman sadece şaraba tat katmıyor, bana da kattı herkes gibi...

Her gün biraz daha olgunlaştım...

Özümdeki aromalar, bütünleşti ruhumla ve bedenimle..

ve sadece zaman değildi tadıma tat, rengime renk katan;

bana hayat veren biricik ailemin,

hayatıma giren tüm sevgili dostlarımın emeği var bende...

birlikte yaptığımız bu keyifli yolculuk için...

binlerce teşekkür hepinize...

Yolculuğum ve Paulo Coelho...

2012-01-07T13:18:00.000-08:00

Doktora tezimi yazdığım günlerde okumuştum, Paulo Coelho'nun Hac kitabını...

Kitabın kahramanı değildim ama beni de bambaşka bir yolculuğa çıkaran bu kitaptan bazı kısımları defterim yazmıştım... Yaklaşık olarak iki yıl geçmiş üstünden ve ben bugün eski defterlerimdeki tasarımlarımı bir araya getirmek için karıştırırken yine karşıma çıktı.... Bu satırları tekrar okumaktan aldığım keyfi, okumayanlara da tavsiye ederek paylaşmak istedim...

Coelho, bilgelik yolunu şöyle tanımlamakta: "Bilgeliğin gerçek yolu üç şeyle tanımlanabilir. Birincisi, sevgiyi içermeli; ikincisi, hayatına uygulanabilmeli. Yoksa bilgelik, hiç kullanılmayan bir kılıç gibi paslanıp işe yaramaz hale gelebilir. Son olarak da, herkesin izleyebileceği bir yol olmalı..."

Ve Coelho , üç tür sevgiden söz ediyor bu yolculuk boyunca. İki insan arasında olan Eros’tan, gönül dostluğuna dönüşen Philos’tan ve tepeden tırnağa aşk olan, O’nu yaşayanı yakıp kül eden Agape’den. Santiago de Compostela yolcuğunun bir amacı da Agape’ye ulaşmaktır. Agape, içimizdeki her boşluğu kaplayıp dolduran, saldırganlığımızı un ufak eden aşktır....ve bende böylesi bir aşkı diliyorum herkes için...

Neyse konuyu dağıtmayayım ve devam edeyim Coelho'dan alıntılarıma;

"Var olan tek şey senin hedefine varma isteğin olmasın, sürecinin farkında ol! Hedefe nasıl varılacağını en iyi bize yol öğretir. Yol yürüdükçe bizi zenginleştirir."

"Hayallerimizi öldürdüğümüzün ilk belirtisi; vakitsizlik, ikinci belirtisi; sınırlılıklarımız, üçüncü belirtisi; huzur..."

"Hayatımızda bizi en güzel şeyleri yapmaya yönlendiren ölümün kendisidir."

"Bir mürit, asla rehberinin izinden gidemez. Sen kendi hayatını kendince yaşamalı, sorunlarını kendince çözmeli, engellerini kendince aşmalısın. Öğretmek, olanaklı olanı göstermektir yalnızca. Öğrenmekse onu kendin için olanaklı kılmaktır."

"Rehberine değil kendine güven!.."

"Kendilerini akıllı sanan insanlar çoğu zaman emir vermek gerektiğinde kararsızlık gösterir, itaat etmeleri istendiğinde de isyan ederler. Emir vermekten utanır, emir almayı da onursuzluk sayarlar. Hiç bir zaman böyle olma!..."

"Ancak, öğreterek öğrenebilirsin...Yanıtları, birisi bize söylemeden de biliyoruzdur. Hayat bize her dakika bir şeyler öğretir; işin sırrı Hz.Süleyman kadar bilge, Büyük İskender kadar güçlü olduğumuzu ancak günlük hayatımızda gösterebileceğimizi kabul etmektir. Ama bunun farkına ancak başkalarına öğretmek ve şu yaşadığımız serüven kadar görkemli serüvenlere katılmak zorunda kaldığımız zaman varırız."

"Hayallerimizi ancak onlarla ne yapmak istediğimizi keşfedersek gerçekleştirebiliriz."

"İnsanların kendilerini birinin beklediği yere hep tam zamanında vardıkları galiba doğru diyorum." (Buna inanmayan yoktur sanırım :))

iyi yolculuklar...

hoşgeldin 2012

2012-01-01T10:25:00.000-08:00

yeni yılın eski yıldaki güzellikleri de içinde barındırarak ve bu güzelliklere

yenilerini de ekleyerek bizi yeni bir yıla hazırlamasını diliyorum...

hergün biraz daha olmak istediğimiz kişiye yaklaştığımız,

çocuklar gibi şen olmayı unutmadığımız,

hayatı bize sunduğu herşeyi ile kucaklayabildiğimiz bir yıl olmasını diliyorum herkes için...

aşksız bir günümüz bile geçmesin :)

merhaba berk....hoşgeldin bitanem

2011-11-20T12:16:00.000-08:00

11-11-11....

2011-11-11T03:01:00.000-08:00

Yıllar önce 7-7-7'de yurtdışında olacağıma dair bir inancımı herkesle paylaşmış ve bu hayali gerçekleştirmiştim...Şimdi sıra bugün 11-11-11'de yeni bir hayali deklare etmekte; Floransa'ya gidiyorum :) ve zamana evren karar verecek bu defa...

yaşasın tezim bitiyor :)

2011-06-05T03:14:00.000-07:00

2011-05-29T12:38:00.000-07:00

dökülen sıva annemin adını kazıdığı yılları ortaya çıkarmış...

Bugün benim dogum gunüm :))

2011-01-12T12:48:00.000-08:00

10-09-10

2010-09-10T03:26:00.000-07:00

Mandala'da sayıların bir anlamı vardır. Her yaprak sayısı yada iç içe geçmiş üçgenlerin sayısı bir gizemi de içinde barındırır. Helga Fiela'nın Mandala isimli kitabında kozmik anlamlar içeren sayılar onüçe kadar tanımlanmıştır. Sayıların gizemli bir enerjiye sahip olduğuna inanırdım ama bu kitap inancımı bilgiyle besledi... Mandalalar resmettiğim şu günlerde, tarihlerde gizemli!

Kozmik düzen ve dengenin sayısı 8

Dinamiğin dinamiğini ve yaratıcı ruhu içeren 9

Birlik, bütünlük ve tanrısal olanı içeren 10

bugün

10-09-10

kendime gidiyorum...

2010-09-08T04:11:00.000-07:00

uzun zaman oldu kendime gitmeyeli,

kendime yaptığımı düşündüğüm yolculuklarda

yanıma almayı unutmuşum kendimi...

ben sandığım özlemle çıkmışım yola

gide gide suretime varmışım!

olmak istediğimin özlemiyle

özlem gidermişim suretimle

varlığımın susuzluğu ile kana kana içmişim kendimi

bitmemiş susuzluğum

bitmiyor

arıyorum kendimi her yolculukta

özlemle...

2010-01-23T12:42:00.001-08:00

Zenginlik bize ne iyilik eder, ne de kötülük:
Her ikisi için de malzeme verir bize...
Ondan daha güçlü olan ruhumuz malzemeyi dilediği gibi evirir, çevirir ve kullanır;
mutlu ya da mutsuz oluşunun tek nedeni ve sorumlusu kendisidir...

Dış varlığımız tadını rengini iç varlığımızdan alır;
nasıl ki giysilerimiz bizi kendi sıcaklıklarıyla değil bizim sıcaklığımızla ısıtırlar:
Onu koruyup beslemektir yalnız görevleri...
Onları soğuk bir bedene giydirirseniz, soğukluğu korur ve beslerler:
Kar ve buz öyle saklanır...

Hiçbir şey kendiliğinden ne o kadar üzücüdür, ne de zor...
Bizim gevşekliğimiz, güçsüzlüğümüzdür ona bu niteliği veren..
Büyük ve yüksek şeyleri görebilmek için onlara göre bir ruhumuz olması gerekir;
yoksa kendi çamurumuzu görürüz onlarda..
Doğru bir kürek suda eğri görünür.
Önemli olan bir şeyin görülmesi değildir yalnız, nasıl görüldüğü de önemlidir...

Biz güzellikleri yalnız sivri, şişkin, süslü püslü olarak seviyoruz...
Saf ve sade olanlar kolayca kaçıyor bizim kaba gözlerimizden..
Öylelerinin ince ve saklı bir yanları var...
İnsanın pussuz, yıkanmış, arınmış bir bakışı olmalı ki;
o gizli ışıltıyı görebilsin..
Biz saflığı budalalıkla eş anlamda kullanıp
kınamıyor muyuz?...

- Montaigne -

2010-01-21T12:30:00.000-08:00

Kendimizi aşmak

Bugün "azimli olmak" ile ilgili okuma yapmak istemiştim ve kendime okuma konumla ilgili bir kaç isim arasından Işık Menderesi seçtim! Ve evren karşıma ilk bu yazısını çıkardı;

"Yüreğini kavuran o durulmaz, o durdurulamaz sanat aşkına teslim olduğunda henüz bıyığı terlememiş bir delikanlıydı. Her şeyi yapmaya hazırdı. Yılmayacaktı. Hayallerini zorluklara yıktırmayacaktı... Vermişti kararını, tıpkı babası gibi, belki de ondan daha ünlü bir heykeltıraş olacaktı...
Okula gittiği yıllarda yeteneğiyle öğretmenlerini kolayca etkilemiş, ancak babasını tatmin etmeyi bir türlü başaramamıştı. Ne zaman yeni bir eser bitirse babasından aldığı cevap hep aynıydı: "Kötü değil ama, daha iyi olabilir." Genç adam bu sözlerin hevesini kırmasına izin vermeyip azimle çalışmaya devam etti ve birbirinden güzel heykeller yarattı.
Kısa bir süre içinde ünlendi. Eserleri öylesine büyük bir takdir ve heyecanla karşılanıyordu ki, ülkenin kralı bile onu merak etmeye başlamıştı. Bir gün saraydan bir elçi geldi kapısına. Kral, eşsiz bir heykel yapmasını istiyordu kendisinden. Genç adam aylarca, gecesini gündüzüne katarak çalıştı ve hakikaten eşine nadir rastlanır güzellikte bir sanat eseri yaratmayı başardı. Heykelin sergilendiği gün genç adam gururla babasına dönerek, "Şimdi ne düşünüyorsun?" diye sordu. "Fena olmamış, ama daha iyisini yapabilirsin." "Ne demek istiyorsun? Herkes bu heykelin önünde eğilirken, sen nasıl böyle bir şey söylersin?" "Düşündüğümü söylüyorum oğlum, çünkü daha iyisini yapabileceğini biliyorum."
Duyduklarına inanmakta güçlük çekti genç adam bir müddet. Bu sözler kalbini kırmaktan öte, şevkini yerle bir etmişti. Ne yapacağını, nereye gideceğini bilmiyordu. Sonunda ülkesini terk etti. Derbeder bir halde, yıllarca o şehir senin, bu köy benim diyerek gezdi. Bir gün, heykel yapmayı çok özlediğini fark etti. Artık vakti gelmişti. Kollarını yeniden sıvayıp kendini sanatına verdi.
Yaptığı en son heykelin mükemmel olduğuna, bundan daha büyük bir şaheser yaratamayacağına karar verdiği gün krala haber gönderdi. Bu yetenekli adamın yeni eserini çok merak eden kral, onu sarayına çağırmakta gecikmedi. Heykel tek kelimeyle muhteşemdi. Kral çok etkilenmişti.
Heykelin şerefine büyük bir şenlik düzenlendi. Heykeltıraşın babası, şaheseri gördüğünde gözlerinden akan yaşlara hâkim olamadı. Böylesine güzel ve mükemmel bir eserin yaratılmış olabileceğine inanamamıştı. "Bu ulvi şaheseri yapan kişiyle mutlaka tanışmalıyım" diyordu.
Kalabalığın arasından babasını izleyen heykeltıraş, "O kişi benim!" diye bağırdı. Baba hayretle oğluna baktı ve dakikalar sonra, "Hiç fena olmamış, ama daha iyisini yapabilirsin" diyebildi. "Yine aynı nakaratı tekrarlıyorsun! Oysa az önce bu heykeli ağlayarak seyrettiğini kendim gördüm." "Eğer sana eserlerini çok beğendiğimi, daha iyisinin yapılamayacağını söyleseydim, asla gelişemeyecektin. Bugün karşımda duran şu emsalsiz heykeli hiçbir zaman gerçekleştiremeyecektin..."
***
Hayatınızda değişmesini istediğiniz, gelişmesi için durmadan iteklediğiniz birisi vardır muhakkak. İnsanların oldukları yerde saymalarına, taze bilgiler ve tecrübeler edinmekten kaçıp hep aynı düşünce ve tavır kısırdöngüsü içinde yaşamlarını sürdürdüklerine şahit olmak çok üzücü bir şeydir, bilirim. Hele ki, bu dünyaya getirdikleri yetenekler ilgisizce heba ediliyorsa...
Böyle bir duruma çare bulmak zordur. Bu insanı sevgiyle dürtükleyebilirsiniz, ona kendi örneğinizle ilham olabilirsiniz. Paranızı, zamanınızı ve ilişkilerinizi kullanarak ona fırsatlar yaratmayı deneyebilirsiniz. Ancak bunlar da fayda etmiyorsa, o kişi bıçak kemiğe dayanmadan, yaşam onu zorlamadan aşina olduğu yaşam tarzını, duygu ve düşünce şemalarını değiştirmeyecektir.
İnsanın kendi sınırlarını aşması, her daim yeni bir şeyler öğrenip onlara adapte olması kolay bir iş değil elbette. Ama ne var ki evren, büyüyebilmemiz, kendimizi sürekli yenileyebilmemiz, yaşamı farklı farklı pencerelerden izleyebilmemiz için çıtayı mütemadiyen yükseltiyor. Ve onun bu itici gücüne ayak uydurmayı başaranları bereketiyle ödüllendiriyor."

ülkü için :)

2010-01-17T09:53:00.000-08:00

Ey özünün sırlarına akıl ermeyen;

Suçumuza, duamıza önem vermeyen;

Günahtan sarhoştum, ama dilekten ayık;

Umudumu rahmetine bağlamışım ben.

Büyükse de isyanım, kötülüklerim,

Yüce Tanrı'dan umut kesmiş değilim;

Bugün sarhoş ve harap ölsem de yarın

Rahmete kavuşur elbet kemiklerim.

Tanrım bir geçim kapısı açıver bana;

Kimseye minnetsiz yaşamak yeter bana;

Şarap içir, öyle kendimden geçir ki beni

Haberim olmasın gelen dertten başıma.

Rahmetin var, günah işlemekten korkmam;

Azığım senden, yolda çaresiz kalmam;

Mahşerde lutfunla ak pak olursa yüzüm

Defterim kara yazılmış olsun, aldırmam.

ömer hayyam

asperger sendromu?

2010-01-16T08:55:00.000-08:00

Max Meyer'in yazıp yönettiği bir film seyrettim biraz önce, adı "ADAM"... Film Asperger sendromlu bir genç ile oturduğu apartmana yeni taşınan bir kızın arasında geçenleri anlatıyor. Filmin konusunu daha fazla yazmıyorum seyretmek isteyenlere ayıp olmasın ama sormak istediğim sadece bir kaç şey var; söylemek istediğimizi neden net bir şekilde değil de hep ima ederek ifade ettiğimizi bilen var mı? Bunu başarabilmek için Asperger sendromumu olmamız lazım? yada daha güzel bir soru neden biz söylenmek istenenle yetiniyor fazlasını istemiyoruz?

Bu sendromla ilgili nette araştırma yaparken bakın karşıma ne çıktı; İngiliz profesör Simon Baron-Cohen’in iddiasına göre, matematik dahisi Einstein ve ünlü fizikçi Newton, bir tür otizm rahatsızlığı taşıyordu. İki bilim adamı da, öğrenme güçlüğüne neden olmayan “Asperger sendromu” olarak bilinen rahatsızlığın, “obsesif davranışlar”, “sosyal ilişki kurma güçlüğü” ve “iletişim problemi” gibi üç belirgin semptomunu taşıyormuş.

Konuşma güçlüğü yaşayan, çalışmalarıyla fazla meşgul olan hatta bu yüzden yemek yemeyi bile unutan Newton'un, çevresine kayıtsızlığı ve sahip olduğu az sayıda arkadaşına da aksi davranışlarıyla bilinirmiş.. Bilim adamları, öğrencilerinin derse geri dönmediği durumlarda, boş sınıfa ders anlattığını bilinen Newton’un, 50 yaşındayken geçirdiği sinir kriziyle, depresyon ve paranoyaya sürüklendiğini belirtiyor.

Einstein’ın da çocukluğunda yalnızlıktan hoşlandığı ve yedi yaşında kadar belli cümleleri obsesif bir şekilde sürekli tekrarladığı belirtiliyor. Otizm uzmanı Prof. Cohen, yakın arkadaşları olması, aşk ilişkileri yaşaması ve politik konularla ilgilenmesine rağmen Einstein’ın da Asperger sendromuna sahip olmasından şüpheleniyor.

Artık hayatta olmayan insanlardan bahsedildiği için kesin bir teşhis konulamayacağını kabul eden uzman, Newton ve Einstein’ın otizm belirtileri taşıyan iki dahi olduğunu ifade ediyor. Asperger sendromu yaşayan kişilerin normal ya da normalin üzerinde zeka düzeyine (IQ) sahip oldukları biliniyor.

Tuhaf geldi bana bu haberi okumak çünkü bu bilim adamlarının davranışları "normal" görülmediği için, onlara hayatta olmasalar da "Asperger Sendromu" teşhisi konulabiliyor! İnsanlara onların birbirlerine davrandığı gibi davranmıyorsanız "Asperger'li" olma ihtimaliniz yüksek anlayacağınız! Sakın birbirimize sıradışı şekilde davranmayalım, sakın boş sınıfa ders anlatmayalım, çünkü bizim bir şeyin altını çiziyor olabileceğimiz ya da öğrencilerin gelmeyişine bir tepki olarak ders anlatmış olma ihtimalimiz "Asperger Sendromlu" olma ihtimalimizden çok daha düşüktür nede olsa!!

Bazen farkında olmadan hepimiz birilerini yargılıyor olabiliriz ama biz kimiz ki başkalarını yargılama hakkını kendimizde görüyoruz! İsa'nın dediği gibi tek bir suçu olmayan kimse ilk taşı o atsın!!

aldatmayan aynalar...

2010-01-15T11:45:00.000-08:00

Işık Menderes - Aldatmayan Aynalar

“Sevecen insan sevecen bir dünyada yaşar. Düşman insan düşman bir dünyada yaşar. Karşılaştığınız herkes sizin aynanızdır.” Ken Keyes, Jr.

"Dünya okulundan bilinçlenerek ayrılmaya karar verenler, kendilerine dönüp, kendilerini anlamaya çalışmanın zorluğunu bilirler. Eflâtun'un mağarasındaki insanlara benzememek; cehaletin zincirlerini kırıp, duvara yansıyan gölgelerin gerçek olmadığını, arkada yanan ateşe dönüp bakabilmek cesaretini göstermekle başlar. Karanlıktan çıkıp, güneşin köreltici aydınlığına alışabilmek tahammül ve sabır gerektirir. Sebat, cesaret ve dürüstlük, insanın ruhunda başlattığı keşif ve yüzleşmenin malzemeleridir.

Metafizik felsefede hâkim olan, 'dış dünyada fark edilen, içsel dünyanın aynasıdır' görüşü ruhsal gelişmenin olduğu kadar, ruhani anlayışın da önemli bir basamağıdır. Başkalarında takdir ettiğimiz her vasıf, tepki gösterdiğimiz her hareket, aynısının içimizde mevcut olduğunu gösterir. Kendimizde olmayan bir niteliği başkasında sezemeyiz, fark edemeyiz. Ve fakat çoğumuz böyle düşünmeye alışık değiliz. Alıştırılsaydık, çektiğimiz, çektirdiğimiz acıların kaynağını sadece kendimizde arayabilecektik. Sorumluluğunu taşıyabilecektik. Olgunluğunun keyfini sürebilecektik.

Gelin, bu prensibi deneyimleyin? Göreceksiniz ki, çekim yasası sayesinde evrenin kendimizi tanıyabilmemiz için yolumuza çıkarttığı insan ve olayların hepsi birer ayna? Arkadaşımızda, sevgilimizde, ailemizin herhangi bir ferdinde fark ederek, hayranlık duyduğumuz bir kabiliyet; keşfedilmeyi bekleyen yeteneğin varlığını belirtir.

O potansiyele sahip olduğumuzu müjdeler.

Madalyonun tersi, başkalarında hoşumuza gitmeyen, bizi sinirlendiren, rahatsız eden vasıfların da sinsice içimizde saklandığını gösterir. Bakmaya tahammül edemediğimiz, yada varlığını itiraf etmekten korktuğumuz, bazen de farkında bile olmadığımız nitelikleri zerafetle kabullenebilmenin güzel bir formülü var.

Ruhani kavramlardan uzak, milyonlarca Amerikalı gibi normal bir yaşam sürerken, 43 yaşında geçirdiği depresyon sonucu 'tesadüfen' aydınlanan Byron Katie, 'The Work' (Çalışma) adını verdiği bir metod keşfediyor . Katie, tüm dünyayı dolaşarak, 'Komşunu yargıla, bir kağıda yaz' söylemiyle izah ettiği yönteminde şu soruların yanıtlandırıldıktan sonra tersine çevrilmesi gerektiğini vurguluyor: Sizi üzen, sinirlendiren kim veya nedir? Ondan ne yapmasını bekliyorsunuz? Mutlu olabilmeniz için size vermesi veya yapması gereken şey nedir? Onun nasıl değişmesini arzu ediyorsunuz? O ne yapmalı, ne olmalı, neler düşünüp, neler hissetmeli? Onun hakkında ne düşünüyorsunuz?

Yazdığınız, 'Ahmet beni üzüyor. Bana sinirleniyor. Beni suçluyor?' cevabını, bir veya iki kez tersine değiştireceksiniz: "Ben Ahmet'i üzüyorum. Ben beni üzüyorum. Kendime sinirleniyorum; Ahmet'e sinirleniyorum," gibi. İstisnasız bütün ilişkilerimizin kendimizi daha iyi anlayıp sevebilmemiz için verilmiş armağanlar olduğunu keşfedebilmeniz için sizleri www.thework.org ile baş başa bırakıyorum. Emin olun, çok eğleneceksiniz..."

diyor Işık Menderes, Radikalin Cumartesi ekinde çıkan yazısında. Bende şimdi eğlenmeye gidiyorum... :)

hayatın anlamı!

2010-01-14T13:20:00.000-08:00

Eski zamanların birinde bir adam hayatin anlamının ne olduğuna takmış kafayı.. Bulduğu hiçbir cevap ona yeterli gelmemiş ve başkalarına sormaya karar vermiş.. Ama aldığı cevaplarda ona yetmemiş.Fakat mutlaka bir cevabi olmalı diyormuş.. Ve dolaşıp herkese bunu sormaya karar vermiş..Köy,kasaba,ülke dolaşmış bu arada zamanda durmuyor tabiî ki...Tam umudunu yitirmişken bir köyde konuştuğu insanlar ona -Su karşı ki dağları görüyor musun,orada yaşlı bir bilge yaşar istersen ona git belki o sana aradığın cevabi verebilir. ' demişler.

Çok zorlu bir yolculuk sonunda Bilgenin yasadığı eve ulaşmış adam. Kapıdan içeri girmiş ve bilgeye Hayatin Anlamının ne olduğunu sormuş..

Bilge sana bunun cevabini söylerim ama önce bir sınavdan geçmen gerekiyor demiş...

Adam kabul etmiş..Bilge bir çay kasığı vermiş adamın eline ve içindede silme bir şekilde zeytinyağı doldurmuş. Simdi çık ve bahçede bir tur at tekrar buraya gel.. Yalnız dikkat et kaşıktaki zeytinyağı eksilmesin eğer bir damla eksilirse kaybedersin..Adam gözü çay kaşığında bahçeyi turlayıp gelmiş. Bilge bakmış evet demiş kaşıkta yağ eksilmemiş, peki bahçe nasıldı?

Adam şaşkın. Ama demiş ben kaşıktan başka bir yere bakmadım ki... Simdi tekrar bahçeyi dolaşıyorsun kaşık yine elinde olacak ama bahçeyi inceleyip gel, demiş Bilge... Adam tekrar bahçeye çıkmış gördüğü güzellikler büyülemiş muhteşem bir bahçedeymiş çünkü Geri geldiğinde bilge, adama bahçe nasıldı diye sormuş... Adam gördüğü güzellikler karşısında büyülendiğini anlatmış..

Bilge gülümsemiş, ama kaşıkta hiç yağ kalmamış demiş ve eklemiş “Hayat senin bakışınla anlam kazanır ya sadece bir noktayı görürsün hayatin akıp gider sen farkına varmazsın..Yada görebileceğin tüm güzelliklerin tam ortasında hayati yasarsın, akıp giden zamanın anlam kazanır...”

işte elimdeki kartlar...

2010-01-13T13:07:00.000-08:00

Deste karıştırıldı, oyun başladı!

kartlar dağıtıldı

ve işte elimdeki kartlar!

bol şans diliyorum

önce kendime,

sonra oyundaki herkese :)

iyi ki doğdummmmmmm, gördün mü 35 oldum :)

2010-01-12T01:22:00.000-08:00


İyi ki doğdum
Gördün mü otuz beş oldum
Özgürüm kanatlandım
Durmadım ayaklandım
Koşup ilerliyorum

 İyi ki doğdum

Ne güzel bir kadın oldum

Erkekler hep peşimdeAma aklım işimde
Sınırı zorluyorum
  
 Kalamam hayatın köşesinde

O zaman neşesi neresinde

Koysalar önüme bariyerde

Çocukta yaparım kariyer de
 Pes etmem ben en zor günümde

Kanatlandım özgürüm bende

Deseler geçecek bu heveste

Çocukta yaparım kariyer de İyi ki doğdum
Ne güzel bir kadın oldum
Erkekler hep peşimde
Ama aklım işimde
Sınırı zorluyorum


Kalamam hayatın köşesinde
O zaman neşesi neresinde
Koysalar önüme bariyerde
Çocukta yaparım kariyer de!

merhaba yeni yıl :)

2010-01-02T09:52:00.000-08:00

yeni yılın;

mıncır kadar rahat

kendi halinde, sebepsiz mutlu ve keyifli

geçmesini diliyorum...

mırrrr...

from Hong Kong :)

2009-11-29T05:58:00.001-08:00

2009-11-15T03:25:00.000-08:00

osho ; "bir şey olmana ve hiçbir şey yapmana gerek yok, kendini olduğun gibi kabul et yeter" diyor!

peki neden bu dünyanın en zor şeyi ? anlamıyorum??

ben dünyalıyım

2009-10-15T01:09:00.000-07:00

nasıl vazgeçebilirim ki bu dünyadan bilmem,
buraya ait heryeri görmek
oralarda yaşamak
oraların tadını tadıma katmak istiyorum!
ben dünyalıyım,
ben dünyayım!

Ölüm Allahin Emri, Ayrilik Olmasaydi!!

2009-07-20T19:02:00.000-07:00

"Ölüm günümde tabutum yürüyüp gitmeye basladi mi, bende bu cihanin gami var,
dünyadan ayriligima tasalaniyorum sanma; bu çesit süpheye düsme.
Bana aglama, yazik yazik deme. seytanin tuzagina düsersem
iste hayiflanmanin sirasi o zamandir.
Cenazemi görünce ayrilik ayrilik deme.
O vakit benim bulusma ve görüsme zamanimdir.
Beni kabre indirip birakinca, sakin elveda elveda deme;
zira mezar cennetler toplulugunun perdesidir.
Batmayi gördün ya, dogmayi da seyret.
Günese ve aya batmadan ne ziyan geliyor ki?
Sana batmak görünür, ama o, dogmaktir.
Mezar hapis gibi görünür ama o, canin kurtulusudur.
Hangi tohum yere ekildi de bitmedi?
Ne diye insan tohumunda süpheye düsüyorsun?
Hangi kova kuyu ya salindi da dolu dolu çikmadi?
Can Yusuf'u ne diye kuyuda feryad etsin?
Bu tarafta agzini yumdun mu, o tarafta aç.
Zira senin hayuhuyun mekansizlik aleminin fezasindadir."
"Kardes, mezarima defsiz gelme;
çünkü Allah meclisinde gamli durmak yarasmaz.
Hak Teala beni ask sarabindan yaratmistir.
Ölsem,çürüsem bile, benim yine o askim."
Ölümümüzden sonra mezarimizi yerde aramayiniz.
Bizim mezarimiz ariflerin gönlündedir.'' (Hz.Mevlana)

TEKRAR GORUSENE KADAR HOSKAL MURAT DAYICIGIM!!

hoşgeldin dora'cığım

2009-01-06T13:43:00.000-08:00

hoşgeldin güzel yiğenim
hoşgeldin dora'cığım
bugün sabah dokuz'da
bize o güzel gülücüğünle merhaba dedin...
hoşgeldin güzelcim
hoşgeldin....

2008-10-24T03:29:00.000-07:00

"Bilim satın almak, gıda satın almaktan daha tehlikelidir"

Sokrates'ten, Platon, Protagoras, 314a.

Eski bir İstanbul masalında final

2008-10-24T00:21:00.000-07:00

Yıllar önce yüksek lisans tezim için Duygu Sağıroğlu ile görüşmek üzere İstanbul'da bulunuyordum. Duygu hoca ise o döneme denk düşen İstanbul Film Festivali'nini kapanış gecesinin sahne düzenlemesi ile ilgileniyordu. Sahnede farklı boyutlarda ve farklı renklerde hediye kutlularından oluşan bir renk cümbüşü tasarlamıştı Duygu hoca ve paketler, Ayazağa Kültür ve Kongre Merkezi'nin atölyeye dönüştürülen boş ve soğuk depolarından birinde hazırlanıyordu. Bende günü Duygu Hoca ile geçirmek için onlara katılmış, elimden geldiğincede yardım etmiştim... Molalardan birinde İKSV'de çalışan ve sonradan arkadaş olduğumuz Gökhan ile Kültür Merkezi'nin proje ofislerinden birinde çay içerken tanıştım Ayazağa Kültür ve Kongre Merkezi'nin projesi ve maketiyle ! Hem proje hem de ofis yıllar önce sanki ertesi gün ofise tekrar dönülecekmiş gibi kendi kaderine terkedilmişti. Hüzünlü bir boşluk hakimdi herköşede....

Gökhan projenin maketini gösterirken projenin kaderi hakkında da bilgiler vermişti ve ben hem hayran kalmış hemde üzülmüştüm İstanbul'un kayıbı için!! " Proje hakkında sohbet ederek bitirdiğim çay molasının ardından tam yedi yıl geçmişti ve bu proje benimde zihnimin tozlu anıları arasındaki yerini çoktan almıştı ... Taaki bu sabah Radikal gazetesinin sayfaları arasında "Eski bir İstanbul masalında final" başlıklı haberi okuyuncaya kadar! Evet haber Ayazağa Kültür ve Kongre Merkezi hakkındaydı. Haberi büyük bir heyecanla okudum ve paylaşmak istedim bu heyecanımı... Heyecanımın yanında haberin içeriğinde beni üzen iki şey vardı; birincisi projeyi yabancı ortaklı bir şirketin alması -'bizim sanata yatıracak paramız yok demek ki!!'- , ikincisi ise ihale koşullarına göre merkezin 50 gün İKSV’ye, 120 gün de Kültür Bakanlığı’na ücretsiz tahsis edilmesi gerekiyordu. Şimdi yeni anlaşmada bu kullanım süresi toplamda 52 güne indirilmiş durumda, -' Bakan Günay, İhaleyi alan Turkmall’un Ayazağa’yı ‘bir ticaret ya da konaklama merkezi’ne dönüştürmek gibi talebi olmadığının altını özellikle çizdi.' gibi bir açıklama yapmış sizce'de ortada çelişkili bir durum yok mu? Turkmall, farklı şehirlerde forum adlı alışveriş merkezleri yapan bir şirket, acaba hangi forumda sinema dışında bir tiyatro salonu var? Eski planlara göre merkezde 2500 kişilik büyük, 450 kişilik küçük konser salonları, 950 kişilik çok amaçlı salon ve çok sayıda toplantı, sinema salonunun olacağını biliyoruz ama bakalım yeni planlarda bu sayısal tablo bize neler gösterecek!!

Sanat satılık ama alan yok, sanat üzerinden ticaret yapılan bir meta artık! Parası olan düdüğü istediği gibi çalabiliyor. Sevinmek ile üzülmek arası gidip gelirken hem Türkiye hem de İstanbul böyle bir merkeze kavuşacak düşüncesiyle sevinmeyi tercih ettim yine de :)

Hoşgeldin Ayazağa Kültür ve Kongre Merkezi

not: haberin ayrıntıları için lütfen tıklayınız...
http://www.radikal.com.tr/Default.aspx?aType=Detay&ArticleID=904985&Date=24.10.2008&CategoryID=82 (beceremedim ama tıklayamazsanız kopyala yapıştır yapabilirsiniz :))

yeni bir dönem başlıyor :)

2008-09-07T03:00:00.000-07:00

evet benim için yeni bir dönem başlıyor çünkü yıllar önce yaşadığım kötü tecrübelerle bir korkum daha olmuştu; yüzme korkusu... ama artık yok!!!

Nasıl mı başardım; Uzun süren yaz tatilim boyunca kendimle ve kedimle başbaşa kalma fırsatım oldu...

Bu kendimle kalma anlarında korkularımla yüzleşmek için birşey yapmadığımı sadece kabullendiğimi fark ettim ve tatil dönüşü hemen yüzme kursu araştırdım...

Aynı gün kurs bulup başlangıç tarihini öğrendim, o gündü!! Hemen yazıldım ve başladım kursa!

İlk gün benim için çok heyecan vericiydi çünkü derinliği 2 metreyi geçen bir havuzda çalışmaya başladık ve arkası geldi başarılarımın :)) çünkü hedefim su balesi yapmaktı :)))

Bir ayın sonunda ise artık yüzebiliyorum :) demenin keyfini yaşıyorum...

Eğitmenimin tavsiyesi kursu 3 aya tamamlamam ki bende bu tavsiyeye uyup devam edeceğim!!

Tüm bu çabamın altında aslına bakılırsa sadece yüzme korkusu olmadığı hemen farkediliyor; çünkü temelinde ölüm korkusu yatıyor!! işte bu nedenle benim için yeni bir dönem başlıyor; çünkü sadece yüzmeyi öğrenmedim, ölüm ile ilgili bir korkumu daha yendim :)) şimdi sıra diğer korkularımda!

Tüm bunların yanında korkumun beni eylemsizliğe itmesine daha fazla izin vermemiş olmak ise beni çok mutlu ediyor!!

Babama sevgilerimle

2008-06-15T03:52:00.000-07:00

babacığım babalar günün kutlu olsun...

kucak dolusu papatyalar gönderiyorum sana

ve seni çok seviyorum....

yeşil ışığı beklerken

2008-05-15T14:59:00.000-07:00

Amerika'da yaşayan kuzenimle mailleşiyorduk ki, hayatımızdaki yoğunluk ile ilgili kurduğumuz

cümleler bana dün yaşadığım bir duyguyu hatırlattı. Maildeki kısmı aynen aktarıyorum;

"Bende bu koşturmaların türkiye ayağındayım :) ama dün okula giderken karşıdan

karşıya geçecektim, yayalara yeşil yansın diye beklerken düşündüm,

daha kaç yıl aynı okula gidip gelebilirim diye? ve cevap için düşünürken

kendimi yaşlanmış aynı ışıkta beklerken düşledim, işte tam bu nokta korkutucuydu!!!

Eğer hergün aynı şeyleri yaparak yaşlanacaksam bu çok sıkıcıııııı!!!!!!!!!!

Neyse ki bu arada yeşil yanmıştı da bu düşünceye daha fazla dalmadım,

Anlamışsındır ne hallerdeyim! Yeşil yandı geçtim ama aklımda

ömür boyu aynı ışıkta beklememek düşüncesiyle!!

2008-05-09T02:35:00.000-07:00

Bir kadın sevdim uzaklarda...

Anneler günün kutlu olsun anacım...

Atatürk Orman Çiftliği Dondurması

2008-05-04T04:21:00.000-07:00

Ankara'da bir nostalji daha yaptık bugün... Babamla yağmura rağmen kendimizi dışarı attık! Her yıl bir kaç kere gelmeme rağmen, uzun zamandır çiftliğin dondurmasından yememiştim. Önce Eryaman tarafına gittik, hipodrum civarından birazda kaybolarak (ikimizde yolları unutmuşuz :)) geri dönüp Çiftliğe dondurma almaya gittik. En son ne zaman yediğimizi babamda hatırlayamadı ama tadına bakınca uzun zaman olduğunu anladık, çünkü tadı değişmemişti ama sunulduğu mavi kağıt kase iyice küçülmüştü :) Ben yetmeyeceğini tahmin ederek ikişer tane almıştım bile! Kağıt helva'yı unuturmuyum tabii ki hayır :) Afiyetle yemek kaldı bize de....

Çocukluk tadlarını arayıp bulmak hoşuma gitti ve içimden acaba Emek 4. caddedeki Oba hamburger hala duruyor mudur? diye geçti.. Belki yarın bir kaçamak da oraya doğru yaparız, kim bilir!...

Ankara'dan bir merhaba

2008-05-03T05:29:00.000-07:00

Özlem ve sağlık nedenleriyle ankara yolculuğumu öne aldım ve hemen uçak biletimi ayarladım.

Bu söylediklerim yaklaşık bir saat içerisinde planlanmış ve bitmişti bile :) sanırım dünyanın en çabuk karar verip yola çıkan insanlarından biriyim... Bileti aldıktan sonra son geceyi bile organize ettik. Ettik diyorum çünkü mehmetin akşam herkezi bize çağıralım, şarap içip sohbet ederiz teklifiyle gerçekleşti gece organizasyonu. Güzel ve keyifli bir geceyi bir kaç şişe şarap, ülkü, fikret abi, mehmet, uğur, can, elif, melih ve bendeniz rengareng kıldı. Ve ankaraya güzel dilekleriyle uğurlandım... Ama gece yastıkla buluşunca bir heyecan kapladı içimi... Nedenini sordum kendime ve cevap da çok geçmeden geldi :) ilk defa yalnız uçak yolculuğu yapacaktım!

Her yolculukda hep birileri vardı yanımda ve bu ilk olacakdı! Sabaha kadar (ki 04.40 a kuruluydu saatim) yarım yada bir saat arayla uyandım. Son uyandığımda saatin çalmasına daha on dakika vardı ama ben on dakikanın hesabını yapma ve kalk dedim kendime :) iyi ki kalkmışım bir de ne göreyim saatin alarmı iptal olmuş!!! Sevgili kul ben :)) şükretti bu duruma :) Sonrasında saolsun mehmet bana havaş'a kadar çok güzel bir sabah sohbetiyle eşlik etti! Yaklaşık üç saat sonra Ankara'daydım :))

Klasik ankara günü başlamış oldu... Önce biraz hasret giderdik ardından sağlık için Doktor arkadaşımız Pelin'le görüştüm... Turp gibiymişim o nedenle Vitamin b12 yetmezliğim varmış :)) Et yemem artık zorunlu hale geldi yani! Akşama kadar Kızılay ve Yüksel caddesi civarında kitapevlerini ve sahafları dolaştım... Eski iş yerimden arkadaşım Dilek'le görüştüm. Zamanı durdurmuş maşallahı var diloşumun hiç değişmemiş :) Akşam ise çok güzel bir yere gittik. Adı; Cafemiz...

Provence stili ile dekore edilmiş çok keyifli bir mekan. Tüm mobilya aksesuarları bitkisel motiflerle işlenmiş ve beyaza boyalı... duvarlardaki tablolarda yine aynı stilin izlerini taşıyor. Evimin döşemesi için düşündüğüm stilin bir mekanı nasıl keyifli kıldığını bir defa daha deneyimlemiş oldum. Zemin kaplamaları dahi beyaza boyanmıştı :) tamda hayalimdeki gibi... Hayalimdeki ve hayal panomdaki herşeyle son bir haftadır burun buruna geliyorum ; önce Ford Mercury, sonra Mustang, sonra yalınayak çimenlerinde dolaşırken giyeceğim beyaz elbise ve son olarak da evimi dekore etmek istediğim her ayrıntı!! Abim masada mırıldandığımı duyunca dönüp efendim ne dedin dedi ve ben yüksek sesle tekrarladım ; Tüm bunlar bir işaret :))

Ve masaya geri döndüm... Vee her zamanki gibi frambuazlı cheescake siperiş ettim. Yine provence stil'in izlerini taşıyan dikdörtgen bir tabakta, dilimlenmiş kivi, çilek ve taze nane ile süslenmiş cheescake, yanında ek olarak minik bir porselen kase frambuazla servis edildi... Bir fincan çayın yanında afiyetle yedim. Canlarım, Ankaraya geldiğinizde mutlaka Cafemiz'e de geliyorsunuz demek oluyor bu, benli yada bensiz siz mutlaka gelin!!

:)

2008-04-29T10:02:00.000-07:00

sevgili uğur beni mim'lemiş,

ve mutluluk nedir demiş?

uğurcum, mutluluk seni bu konuda mimleyecek dostlarının olması demek :)

dünyada mutluluğu çağrıştıran tüm "m" ler kadar sevgiler sana....

not1: google'da mutluluk yazınca ilk gelen görseli buraya koyayım dedim ve işte

sonuç yukarıda :)

not2: teşekkürler eylulguz.blogcu.com'a

not3: bu resim abidin dino'nun değil ama birisi o ismi yakıştırmış :))

not4: başka notum yok :)

not5: aslında not yazmak baayaaa keyifliymiş, sevdim bu işi :))

not6: baayaaa kelimesi melih içindi :) bittii....

gecikmiş bir kutlama

2008-04-21T13:16:00.000-07:00

can dostum melih altı nisanda yeni bir yaşa daha merhaba dedi :)

Bu sayfada o tarihte, melih adına hazırlanmış güzel bir kutlama bağlantının azizliği tarafından engellendi. Ben ise önce özlü sözlerle andım bağlantıyı sonra kalaylama kısmına geçtim :))

ve olan yazıya oldu!! İşte böyle melihcim, diyorum sana teknoloji benim işim değil be yavrum!

Ama seviyorum buradan dostlara sıcak bir merhaba iletmeyi ve böyle günleri ölümsüzleştirmeyi; iyi ki doğdun can dostum...

Nice güzel yaşlara...

hep birlikte :))

bilirim dayanamazsın cheescake'e :))

2008-04-01T05:12:00.000-07:00

Bu mask'a dönüşmemek dileğiyle, herkesin

27 Mart tarihi ile başlayan Dünya Tiyatro Haftası'nı kutluyorum.

Tiyatro Haftası etkinlikleri kapsamında, 26. Dekor Eskiz Maket Sergisi 9 Nisan'a kadar İzmir Sanat'ta tiyatronun mutfağını merak edenlerle buluşuyor...

Bu yoğun haftanın bitiminde tekrar buradayım :)

Not: Serginin açılışında aramızda olan tüm arkadaşlarıma kucak dolusu sevgiler....

ülkü için

2008-02-29T01:41:00.000-08:00

Zaman

Ve bir astronomi bilgini, 'Bize zamandan bahset' dedi.

Ve o cevap verdi:

'Ölçüsüz ve ölçülemeyen zamani ölçebileceksiniz.

Davranislarinizi ayarlayacak, ve hatta ruhunuzun rotasini,

saatlere ve mevsimlere göre yönlendirebileceksiniz.

Zamani, kiyisinda oturup, akisini izleyeceginiz

bir nehir haline döndüreceksiniz.

Içinizde zamana bagli olmadan varolan öz,

yasamin zamandan bagimsizliginin zaten farkindadir;

Ve bilir ki, dün bugünün anisi, yarin ise bugünün rüyasidir.

Ve yine bilir ki, içinizde sarki söyleyen veya düsünen özünüz,

hala yildizlari uzaya dagitan o ilk an'in içinde devinmektedir.

Aranizda, özündeki sevme gücünün

sinirsizligini hissetmeyen var midir acaba?

Yine de bu hudutsuzluguyla ayni sevginin,

bir sevgi düsüncesinden digerine,

bir sevgi davranisindan bir baskasina,

kendi varliginin tam orta yerinde simsiki ve

hareket etmeden durdugunu kim hissetmez?

Ve zaman da, tipki sevgi gibi bölünemez ve ölçülemez degil midir?

Yine de eger düsüncenizde zamani mevsimlerle ölçmek isterseniz,

her mevsimin digerlerini içermesine izin verin.

Ve birakin bugününüz,

geçmisi anilarla, gelecegi ise özlemle kucaklasin.'

Halil Cibran

melih için...

2008-02-29T01:08:00.000-08:00

Kendini Biliş

Ve bir adam söyle dedi:

'Bize kendini bilişten bahset.'

Ve o cevap verdi:

'Kalbiniz gecelerin ve gündüzlerin sirrini sessizce bilir.

Ancak kulaklariniz, kalbinizin bilgisini isitmek için deli olur.

Düsüncelerinizde daima bildiginizi, kelimelerde de bileceksiniz.

Rüyalarinizin çiplak bedenine parmaklarinizla dokunabileceksiniz.

Ve böyle de olmasi gerekir.

Ruhunuzun sakli kaynagi yükselmeli ve

çagildayarak denize dogru kosmali;

Ve o zaman, sonsuz derinliginizin hazineleri gözlerinizin önüne serilecektir.

Ancak bilinmeyen hazinenizi tartmak için tarti aramayin;

Ve bilginizin derinligini degnekle veya iskandil ipiyle ölçmeye kalkmayin.

Çünkü kisi, ölçüsüz ve sinirsiz bir deniz gibidir.

'Tek dogruyu buldum' degil,

'Bir dogruyu buldum' deyin.

'Ruha giden yolu buldum' degil,

'Kendi yolumda yürürken ruhu buldum' deyin.

Çünkü ruh, her yolda yürür.

Ruh ne bir çizgi üzerinde yürür;

ne de bir kamis gibi dümdüz büyür.

Ruh, sayisiz taç yapraklari olan bir lotus çiçegi gibi açilir.'

Halil Cibran

edgar allan poe'dan

2008-02-27T01:45:00.000-08:00

Bir Düşün İçinde Düş

Alnına konsun bu öpüş

Ve,şimdi senden ayrılırken,

İtiraf edeyim ki

Günlerimi bir düş

Sayarken yanılmıyorsun;

Ama ,Umut gitmişse uzaklara

Bir gece ya da bir gün

Bir görüntüde ya da bir şeyde olmaksızın

Fark eder mi bu yüzden?

Bütün gördüğümüz ve göründüğümüz

Yalnızca bir düşün içinde bir düş.

Kırılan dalgaların dövdüğü bir kıyının

Haykırışları içinde duruyorum:

Ve altın kum taneleri tutuyorum avucumda

Ne kadar az! Ama nasıl da

Süzülüyorlar parmaklarımın arasından derinlere

Ben ağlarken- ben ağlarken!

Ah Tanrım! Daha sıkı

Tutamaz mıyım onları? Ah Tanrım!

Tekini bile kurtaramaz mıyım acımasız dalgadan?

Bir düşün içinde bir düş mü

Bütün gördüğümüz ve göründüğümüz?

2008-02-22T02:41:00.000-08:00

İki Gezgin Melek, geceyi geçirmek için oldukça varlıklı bir ailenin evinin kapısını çalmışlar. Aile, pek kaba bir üslupla,meleklere yatacak yer olarak koca malikanenin konuk odalarından birini vermek yerine, soğuk bodrumundaki küçük bir köşeyi göstermiş. Melekler buz gibi odanın soğuk ve sert zemininde kendilerine yatacak bir yer hazırlamaya çalışırken, Yaşlı Melek duvarda bir delik görmüş ve kalkıp deliği onarmaya girişmiş. Genç Melek, Yaşlı Meleğe bu hareketinin nedenini sorunca, Yaşlı Melek hafifçe gülümsemiş: Herşey, her zaman, göründüğü gibi değildir... Sabah malikaneden ayrılan melekler, gece bastırınca bir kez daha kalacak yer bulmak umuduyla, bu defa çok fakir bir çiftçi ailesinin kapısını çalmışlar. Son derece misafirperver olan fakir karı koca, sofralarında ne var ne yoksa meleklerle paylaştıktan sonra, onlara rahatça uyumaları için kendi yataklarını vererek yanlarından ayrılmışlar. Sabah güneş doğduğunda,melekler zavallı karı kocayı gözyaşları içinde bulmuşlar: Yegane geçim kaynakları olan tek inek de tarlalarının ortasında cansız yatmaktaymış. Genç Melek bu sefer iyice öfkelenerek Yaşlı Meleğe isyan etmiş: Bunun olmasına nasıl izin verebildin ?! O varlıklı kaba adamın herşeyi vardı ama sen kalktın ona yine de yardım ettin. Bu iyi yürekli fakir ailenin ise o tek inekten başka hiçbir şeyleri yoktu;buna rağmen onu bile paylaşmaya gönüllü oldular. Ama sen o ineği de yitirmelerine izin verdin!? Bunun üzerine Yaşlı Melek, Genç Meleğe dönerek şu cevabı vermiş: Herşey, her zaman, göründüğü gibi değildir. O zengin malikanenin bodrumunda kaldıgımız gece, duvardaki deliğin dibinde külçe külçe altın saklı olduğunu farkettim. Malikanenin sahibi bu kadar açgözlü olduğu için ve kendisine verilmiş şans sayesinde edindiği zenginliğin bir parçasını bile paylaşmaya yanaşmadığı için, ben de o deliği öyle bir kapatıp mühürledim ki artık arayıp bulsa da açamaz. Ve devam etmiş: Sonra, dün gece biz çiftçi ailesinin yatağında uyurken, Ölüm Meleğinin o çiftçinin karısını almaya geldiğini gördüm. Ben de onun yerine Ölüm Meleğine ineği verdim. Yaşlı Melek, gülümseyerek bir kez daha eklemiş: Herşey, her zaman, göründüğü gibi değildir. Bazen, işler istediğimiz gibi sonuçlanmadığında, aslında bizim de başımıza gelen tam da budur işte. Eğer inanıyorsanız, yapmanız gereken şey sadece, her sonucun her zaman sizin lehinize olduğuna güvenmektir. Bunun böyle olduğunu, ancak belirli bir zaman sonra öğrenebilecek olsanız bile...

öleceği günü bilmek

2008-02-12T04:13:00.000-08:00

Uyuyan kahin olarak bilinen Edgar Cayce, Nostradamus'tan sonra eşine çok ender rastlanan kahinlerden biriymiş.

Ben kendisini kuzenim Halide'den öğrendim. Hem kendisi hem kehanetleri ile ilgili internet üzerinden yaptığım araştırmalarda söylediklerinin arasında en ilginç gelen şey ise öleceği günü bilmesi oldu. Yıllar önce kişinin derin trans halindeyken kendi için yapabileceği en ilginç kehanet bence bu olsa gerek; Yakalanacağı hastalığı (ki bu hastalık o zamanlar pek bilinen bir hastalık bile değil, nadir görülmekte...) ve öleceği günü söylemesi!.....

Ben bu durumdan çok etkilendim, hele ki bu günlerde Irvin Yalom'un Varoluşcu Psikoterapi kitabını okuduğumuda düşünülecek olursa durumun boyutlarını anlamak mümkün olabilir! Neden mi? Çünkü kitabın ilk üçyüz sayfası ölüm anksiyetesi üzerine kurulu.... Daha yüzü yeni geçtim ama ölüm korkumun ne boyutta olduğu ile her sayfada yüzleşiyorum. Yalom, bu konuda yapılan araştırmalara ve örneklere değinerek, Korkunun yer değiştirebildiğini, farklı korkulara dönüşebildiğini ya da hiç farkında olmadan bambaşka şeylere dönüşebildiğini söylüyor. Ve okudukça bende kendime soruyorum, nelere dönüştü bendeki korku ve nasıl başaracağım kabullenmeyi?

Cevap;....... araştırmalar devam etmekte...............

bir ayrılık daha

2008-02-08T13:15:00.000-08:00

annen seni çok sevdi Browni ve hep sevecek.....
ve biliyorum cennette bizi bekliyor olacaksın....
güle güle can dost browni...

yorumsuz

2008-02-08T04:40:00.000-08:00

"Ruh zamanda devinir, beden mekanda."

özledim...

2008-02-08T02:48:00.000-08:00

benim bütün derdim özlem,

biliyorum kavuşur böyle seven!..

özledim seni anacım...

sözlerle bişey anlatmama gerek yok,

biliyorum ki her zaman yanımdasın...

kokunu özledim ve doyasıya sarılmayı

ve.. ve.. diye ekleyebileceğim

sana dair milyonlarca şeyi özledim anacım...

abelard ve heloise

2008-02-07T01:49:00.000-08:00

12. yüzyılda yaşadıkları aşkla tarihe geçen iki kişiydi,

Abelard ve Heloise.

Birbirlerine yazdıkları mektuplarla aşklarını yaşatmaya çalışıyorlardı,

kilometrelerce uzaktaki manastırlarda.

Ronald Duncan'ın mektuplardan oluşturduğu tiyatro metninde,

Abelard, Heloise'a yazdığı mektupta şöyle sesleniyor;

"Ben ölüyüm sen olmıyan herşey için"

Bu sözlerin ardından ne söylenebilir ki, İlahi bir aşka dönüşen aşklar diliyorum herkes için....

2008-01-24T03:30:00.000-08:00

hayat böyle gülümsüyor bize....

şimdi mevlana tarafındayım

2008-01-22T13:34:00.000-08:00

Sema Gösterisi

Ölüm gününü Hakka vuslat; "Dügün Günü" sayan büyük Mevlâna'dan sonra, oglu Sultan Veled ve yakinlari tarafindan, Mevlâna'nin fikir yapisi ve düsünceleri üzerine (Mevlevî Tarikati) kurulmus ve bu edep erkân yolunu izleyenlere (Mevlevî) denilmisti.

Mevlevî kelimesi Mevlâna'ya nispeti ifâde etmekle beraber, Kur'an-i Kerîm'deki (Nereye dönersen Allah'in likâsini görürsün) anlaminda olan (tevellû) kelimesiyle ilgilidir.

Mukabele denilen Semâ gösterisi, Mevlevî Dergâhi'nda, semahânelerde Mutlak Kemâl ve Hakka Vuslat yolunun derecelerini sembolize eder. Mukabele, en küçük teferruatina kadar tesbit edilmis usûl ve erkânla yapilir. Semahânelerde neyzen, kudümzen, âyinhan ve naat hanlar gibi musikî erkâninin bulundugu ve siralarina göre yerini aldigi mutrib'in önünde sema meydani , onun da tam karsisinda seyh postu vardir. Post'un ucundan semâhâne girisi ortasina kadar uzandigi farz edilen mevhum çizgiye (hatt-i istiva) denir. Bu, gerçege ulasan, Vahdet'e giden en kisa yoldur. Bu çizgi aslâ çignenilmez.

Seyh ise, bütün ilâhi sifatlara mazhar olan ve postun-da Mevlâna'yi temsil eden Hak ilminin ve Hakikat-i Muhammedi'yenin mümessilidir. Post, en büyük manevi makamdir ve kirmizi renklidir.

Mutrib erkâni, semâzen ler ve seyh efendi yerlerine oturduktan sonra, mukabelede ilkin Naathan tarafin-dan (Na'at-i Serif) okunur. Bestekâr Itri'nin besteledigi Na'at'i Mevlâna, Hazret-i Peygamber'e en içli seslenislerle bir övgü olup (Yâa Hazret-i Mevlâna, Hak dost....) diye baslar. Sonra ney taksimine geçilir, Ney, asil vatani olan kamisliga özlemini dile getirir. Ney, insan-i kâmil'in sembolüdür ve yanik, içli sesiyle Hakk'a vuslatin özlemini çeker. Bundan sonra Sultan Veled devri denilen (Devr-i Veledi) baslar. Musikînin temposuyla, âdâb ve erkân üzere semâhâne ortasinda seyh, dergâh erkâni ve Semazenlerle üç devir olan bu merasim, karsilikli görüsmek, yâni bas kesmekle veya cemal cemale niyâz etmekle, mutlak varligin kemâl zuhurunu dogrulamaktadir.

Semâ'zenlerin basindaki külâh, mezar tasina, sirtindaki hirkasi mezarina, tennûresi de kefenine isarettir. Onlar dünyadan soyunmus, gayb âleminin ask pervaneleridir. Esasen, semahânenin sagi görünen, bilinen âlemdir, solu da görünmeyen bilinmeyen mânâ âlemi... Semazenler mânâ âleminin mânâ erleridir.

Devr-i Veledi ölümden sonra dirilmeye, seyh'in reh-berligi ve irsâdiyle, ebedi hayata yönelmeye isarettir. Üç devir, Tasavvufa (ilmel yâkin) yâni Hakk'i ilimle bil-meye, ikinci devir, (aynel yâkin) yâni görmeye, üçüncüsü de (Hakkel yâkin) yâni Hakk'la bir olmaya delâlet eder.

Seyh birinci devri tamamlarken, kidemce en geri ve en genç, nevniyaz denilen semazenle karsi karsiyadir. Birbirine bas keser ve böylece tevazuu en belig sekilde ifade ederler. Bu karsilikli görüsme aynca birbirinin gönül kiblesine secdeye varistir. Üçüncü devir sonunda, seyh postuna geçer, semazenler de yerlerini alirlar.

Devr-i Veledi'den sonra gösteri baslar. Semazenler usulünce hirkalarini çikarir yâni dünyevi gâilelerden soyunur, mezarlarindan siynlirlar. Bu sira seyh postun önüne dogru yürür, bas keser ve herkes ona uyar. Semazen basi ilerleyerek seyhin sag elini öper, seyh de onun sikkesini... Bu sema'a destur, yâni izin almaktir. Bundan sonra birer birer semazenler seyhle görüsür ve sema'a kanat açarlar. Sema ederken kol açan semazenin sag eli dua eder gibi yukariya, sol eli asagiya açiktir. Bu Hakk'tan alir, halka saçariz, hiç bir sey'i kendimize mal etmeyiz, görünüste var olan, vasitalik eden bir suretten baska bir sey degiliz.) anlamina gelmektedir. Bir baska ifadesiyle de (Göge agariz, yere yagariz, varligimiz Hakk'in rahmetinde yok olmustur) demektir. Semazenler hem kendi etrafinda döner, hem de meydani devrederler. Feleklerin, gezegenlerin, yildizlarin ve dünyanin, günesin câzibesiyle hem kendi etrafinda, hem de günesin etrafinda devrettikleri gibi... Sema, bütün âlemlerin günesi Tanri'nin huzurunda bir devri âlem'dir.

Esasen sema; gerçek varliga ulastiran, insani kendin-den geçiren bir cezbe vasitasi, kendinden geçen kisinin can sarhoslugudur. Mevlânamiz'in ifadesiyle (ask'a kavusmak, bulusmak sultanligi için, perdeleri kaldirip içeriye girmek devleti için, can elbisesidir. )

Semânin birinci devresi, âlemleri seyretmedir. Hakk'in büyüklügünü ve yüceligini idrâktir. Bundan sonrasi (Selâm) olarak tecelli eder. Birinci selâmdan âsiklar, süphelerden kurtulur. Tanri'nin birligine imân eder. ikinci selâm Vahdet'i Tanri birligini görüs hâline getirmedir. Üçüncüsünde âsiklar, görüslerini bilis ve olus mertebesine ulastirirlar. Bu devrede âsiklar, kendilerini, mutlak varligin kemal duraginda yitirmis, yok ol-muslardir. Son dördüncü devrede Vahdet duraginda ayak direyerek kendi merkezleri çevresinde devrederler.

Semazen başi semâ'i idare eder. Semâzenler onun ayak ve bas isaretlerine göre durumlarini ayarlarlar.

Semâ'nin üçüncü selâminda seyh de sem'â girer. Hatt-î istivâ'nin ortasinda sema eden seyh, süphesiz burada Mevlâna'yi temsil etmektedir. Seyh, semâ'dan sonra yavas yavas ilerler, posta varmasiyla semâ da sona erer.

SEMÂ

Türk tarihinin, ananesinin, inançlarinin bir parçasi olup Hz. Mevlâna (1207-1273) ilhamiyle olusmus ve gelismistir. Kemâle dogru manevî bir yolculugu (Miraci), bir gidis-gelisi, temsil eder. Semâ 7 bulümdür. Her bölümün ayri bir manâsi vardir... Semâ'yi ilmî yönden tetkik ettigimizde, sunu görürüz: Var olmanin temel sarti dönmektir. Varliklar arasindaki müsterek benzerlik , en ufak zerreden en uzak yildizlara kadar her birinin bünye-sini teskil eden atomlarindaki elektron ve protonlarin dönmesidir. Her seyin döndügü gibi, insanoglu da bünyesini teskil eden atomlardaki mevcut dönmelerle, vücudundaki kanin dönmesiyle, topraktan gelip topraga dönmesiyle, dünya ile beraber dönmesiyle tabii ve suursuz olarak döner. Ancak insani öbür varliklardan farkli ve üstün kilan sey aklidir. Iste, dönen SEMAZEN varliklarin müsterek hareketine, semâiyla beraber akli da istirak ettinr...
SEMÂ, kulun hakikâte yönelip, akilla - askla yücelip, nefsini terk ederek, Hakk'ta yok olusu ve olgunluga ermis, kâmil bir insan olarak tekrar kulluguna dönüsüdür. Bütün varliga, bütün yaratilanlara yeni bir ruhla, sevgi için, hizmet için dönüsüdür... Semâzen hirkasini çikarmakla, manen, ebedî âleme, hakîkate dogar, orada yol alir.. Basindaki sikkesi (nefsinin mezar tasi), üstündeki tennuresi (nefsinin kefenidir). Kollarini çapraz bagliyarak, görünüste BIR rakamini temsil eden, böylece Allah'in birligini tasdik eden Semâzen, Semâ ederken, kollan açik, sag eli dua edercesine göklere, Hak gözüyle baktigi sol eli yere dönüktür. Hakk'tan aldigi ihsani, halka saçmasidir.Sagdan sola kalbin etrafinda dönerek, bütün insanlari, bütün yaratilmislari, bütün kalbiyle sevgi ve askla kucaklayisidir. Sema töreni 7 bölümdür. Her bölümün ayri bir manasi vardir.

A) Birinci bölüm : Ilahi aski temsil eden Peygamber efendimizi metheden bir "na't" ile baslar. Buna "Na't-i Serif" denilir. Peygamberimizi methetmek, ondan evvelki bütün peygamberleri ve hepsini yaratan Allah'i methetmek demektir.

B) Bu methiyeden sonra bir kudüm darbesi duyulur. Bu vurus Allah'in (C.C.) kainati yaratisindaki "kün=ol" emrini temsil eder.

C) 3 ncü bölümde ise her seye can veren "Nefesi" nefhayi Ilahiyyeyi temsil eden bir ney taksimi duyulur.

D) 4 ncü bölüm, Sultan Veled devridir. Bu Semazenlerin bir birine üç kere selam vererek, bir pesrevle dairevi yürüyüsüdür. Sekilde gizli ruhun ruha selamidir.

E) Sema töreni 4 selamdir. Semazen üstündeki siyah hirkayi çikararak, sembolik olarak, hakikate dogar, kollarini bagliyarak bir rakamini temsil eder böylece Allah'in birligine sahadet eder. Seyh Efendi elini öperek sema'ya girme izni alir,

Sema'ya baslar

1 nci Selâm, insanin, bilgiyle hakikâte dogarak, Yüce Yaradan'ini ve kendi kullugunu idrâkidir...

2 nci Selâm, insanin yaratilistaki nizami, azameti müsahede ederek, Allâh'in kudreti karsisinda hayranlik duymasidir...

3 ncü Selâm, insanin hayranlik ve minnet duygusunun ask'a dönüsmesiyle, aklin "ask"a kurban olusudur. Bu tam teslimiyettir, Allah'a vuslattir, Sevgilide yok olustur! Bu dizim'de en yüksek mertebe olan "Nirvana"dir, Islâmiyetteki "Fenâfillah"tir. Ancak Islâmiyette en yüksek mertebe kulluk mertebesidir.

4 ncü Selâm ise, insanin manevî yolculugunu tamam-layip, kaderine razi olarak, yaratilistaki vazifesine, kulluguna dönüsüdür. Bu Selâma Seyh Efendi ve Semâzen basi da istirak ederler. Bu noktada Semâzen, Amene'r Resûlü'deki (K.Ker. Bakara 2. âyet 285.) Allah'a, Meleklerine, Kitaplarina, Peygamberlerine... imân etmis olmanin nes'esi içindedir. Ilâhî emirlerin ve yaratilis sebeplerinin zevki ve idraki içindedir... Benligini, egosunu maglup etmis Peygamber Efendimizin, "ölmeden önce Ölünüz" ve Kur. Kerim Fecr s/27, son âyetlerindeki, "Ey emin ve mutmain olan nefis, sen O'ndan hosnut, 0 da senden hosnut olarak, Rabbine dön! Has kullarim zümresine gir! Onlarla beraber cennetime gir!" emirlerine uymus ve nes'esine gark olmustur...

F - Semâ töreninin 6 nci bölümünde bilhassa "Mesrik de Allâh'indir, magrib de. Hangi tarafa dönerseniz, Allah'in yüzü oradadir. Çünkü Allâh Vasi'dir, Alîm'dir" (Bakara s.2 115 nci) âyet'inin okundugu Kur. Kerîm tilâvetiyle devam eder.G - 7 nci bölümde Semâ töreni, bütün peygamberlerin, sehitlerimizin ve bütün inananlarin ruhlari için okunan bir fâtiha ve devletimizin selâmeti için bir dua ile son bulur...Dede'ler ve Dervis''ler, Semâ Mukabelesinden sonra, kimseyle konusmadan, tefekkür (meditasyon) için, sessizce hücrelerine çekilirler...

çok büyük bir merak ve keyifle okuduğum bu yazının tamamı http://www.mevlanayili.gov.tr/ adresinden alınmıştır, yönlendirmektense buraya aktardım :)

........

2008-01-22T12:34:00.000-08:00

aşk, akıl ve can!

bu üçü üçgendir.

her derde çare

her yaraya merhemdir!

mevlana

yaşamın anlamını yitiren anlar vardır,

birde yaşamı çok anlamlı kılan..

ben son zamanlarda bu iki uçta gidip geliyorum...

bu gitgellerde saatin sarkacı gibi bir mevlanaya

bir ayın karanlık yüzüne dalıyorum.

Ve içimde "herkesin bir derdi var durur içerisinde"

diyen şarkının sözleri tekrar tekrar çalıyor.

ardından kendime şunu soruyorum,

acıyı yaşadığım gibi mi yaşıyorum

mutluluğumu da?

cevap; ..................

Tahsin için...

2008-01-02T07:32:00.000-08:00

Tahsincim, kanatlanıp gittin...

....................................................

Neden söylenecek tonla şey varken ben bir tane bile bulamıyorum.

Yazıldığı anda her kelimenin anlamıda yok oluyor sanki,

geriye kalan tek gerçek, yokluğun...

Nurdanla birbirimize bakıp ağlıyoruz, sonra senden konuşuyoruz,

fotoğraflarına, yazdıklarına, çizdiğin resimlere,

çok sevdiğin filmlere tutunuyoruz.

Gelecektin, nohut yapacaktım, teo'yla senin için...

Şarap içip hasret giderecektik...

Bir yerlerde okumuştum; "tanrıyı güldürmek istiyorsanız,

ona planlarınızdan bahsedin" diyordu.

Şuan onunla birlikte aşağıdaki gibi gülüyorsun biliyorum...

Gül canımın içi hep gül...

Teo söyledi pamuk gibiymişsin, her zamanki gibi...

Seni şimdiden çok ama çok özledik...

Nurdan ve Tahsin, 2001

Tanrımdan tüm sevenlerine sabır dilemekten başka bir şey gelmiyor elimden.

acı çok acı...

2008-01-01T11:19:00.000-08:00

Mersin'de Tahsin ile birlikte Dedesini dükkanında ziyaret etmiştik

29 haziran 2006

Anneannenin hazırladığı o güzel kahvaltı sofrasında

30 haziran 2006

Farklı şehirlerde aynı tip gözlükleri beğenmiştik,

ve mersin sokaklarında aynı kareye bu kadar sığdık

Tam yedi yıl önce kardeşim nurdanın hayatına ve sonra da bizim hayatımıza güzel bir insan girdi..Tahsin Tufan Çakır... Ve dünyanın en acı haberlerinden birini bu sabah aldık, Tahsin artık aramızda yok!! Onu kelimelerle anlatmak mümkün değil, o gerçekten bir melekti! Güzel ve huzur veren gülüşüyle, yüzünden yansıyan o güzel ışıkla hayatınıza hemencecik dalıp ışık katan bir melek! İnanması mümkün olmayan bir haber, yeni yılın ilk gününde aldığımız ikinci acı haber! Nasıl olur? Zihnim hala reddediyor! Tam yirmiyıl önce aynı gün annemin ağırlaştığı haberini almış ve yola koyulmuştuk, halbuki o melek olup çoktan uçmuştu, bize söylememişlerdi! Şimdi yirmiyıl sonra aynı gün çok sevdiğimiz başka bir meleği daha kaybettik!

Anlayamıyorum, neden neden diye soruyorum kendime, ama cevap büyük bir boşluk! İçim acıyor, daha 27 yaşındaydı ve yapacak daha çok şeyi vardı! İsyan etmemek çok zor! Bana annemizi kaybetmemizle ilgili, bu acıyı deneyimleyerek çok daha farklı insanlar olduğumuzu söylemiştin tahsin, şimdi senin acını da deneyimleyerek nasıl insanlar olacağız bana söyler misin? Gözyaşlarımız söndürmüyor yaktığın ateşi!

BİRİCİK TAHSİNCİM

SENİ TANIMAK BÜYÜK BİR AYRICALIKTI...

SENİ ÇOK SEVİYORUZ VE HEP SEVECEĞİZ...

GÜLE GÜLE GİT MELEK ARKADAŞIMIZ!

..................

2007-12-29T02:17:00.000-08:00

sıkıldım sıkıldım uçmak istiyorum

yalın ayak yere basmak istiyorum

ne eksiğimiz var çiçekten böcekten

bende onlar gibi çoşmak istiyorum

şalalala laaa

ben pek şarkı söyleyemem bilir arkadaşlarım

ama aklıma takılan her türlü şarkıyı ise ısrarla söylerim

bu bir reklam cıngılı bile olabilir, söylemeyede devam ederim :)

son zamanlarda yaklaşan doktora tez izlemem nedeniyle

zihnimde devamlı dönen şarkı

sezenden sıkıldım :)

hele bir yandan da melih sayfana bişeyler yaz dedikçe

ona da sarasım geliyor :)

yaz iyi gelir dedi yazdım,

beklemedeyim bakalım gerçekten iyi gelecekmi????

izmir'in aralık 16'sı :)

2007-12-16T09:04:00.000-08:00

İzmir'de 16 aralık, güzel bir pazar gününe neler sığabilir, bir bakalım :))

Arkadaşlarla güzel bir kahvaltı :) ekmeği soğutmamak için fotoğraf akla gelmedi bile!

Ardından öğle kahvesi ve acıbadem ülkücüğümün güzel evinde...

özlem, melih, ülkü ve browni

ülkü'nün ve fikret abi'nin gece'si

ve browni'si

öğleden sonraki durak Yelkenkaya sitesi

Aysel'de güzel bir manzara eşliğinde 5çayı :) börek, kedi dili ve pekmez süperdi :))

ve ayselin şarap'ı

Hergünümüz pazar tadında geçsin can arkadaşlarım :))

bittii :)

pardon pardon bitmedi; bu güzel yerlere, sen olmasaydın gidilemezdi saol melihcim :)

gecikmiş bir hoşgeldin yazısı

2007-12-15T04:40:00.000-08:00

evimize yeni bir neşe kaynağı daha eklendi; adı mıncır...

peki bu süreç nasıl gelişti; fare almaya gidilip yüzündeki faça iziyle en masum
sarman kedi yavrusuna vurulduk...

gelişine vesile olan ; ömer

gelişini onaylayan big boss; özlem

isim annesi ; nurdan

hayranları; öznur,özlem,nurdan,ömer,melih,burcu

arkadaş adayı; yosun

ve şimdi iyi ki almışız diyoruz seni sevgili mıncır....

hoşgeldinnnn :)

bir akşam yemeği yazısı

2007-12-15T04:12:00.000-08:00

Sevgili arkadaşım Melih, sık sık arayıp bana blog'umu güncellemeyeli ne kadar zaman olduğunu hatırlatıp durmaktaydı... Baktı ki ben arsız çıktım, beni mecbur kılmak için olduğunu düşündüğüm bir akşam yemeği davetinde bulundu :) (tabii ki ben bölye yorumluyorum yemeği hemen düzeltme yapma! ) Vallahi mecbur kaldım ama gönüllü bir mecburiyet inan ki....

İşte akşam yemeğinde, home tv'nin ilham verdiği Melih' in menüsü; Boğazkere Şarap eşliğinde, Havuçlu ve turplu ying yang salata, ıspanak salatası ve günün yıldızı Melih usulü Ali Nazik...

ellerine sağlık melihcim herşey süperdiii... :))

bir işaret daha mı!

2007-11-09T00:45:00.000-08:00

falımı, diğer fallarla teyit ediyorum, şaka gibi ama işte ikinci fal yorumu;

Hayatınızın değişmesini istiyorsanız bunu siz yapmalısınız. Farklı olmasını istiyorsanız baştan sona değiştirmelisiniz. Nasıl olmasını istiyorsanız öyle başlayın....

bir işaret mi bu?

2007-11-08T23:41:00.000-08:00

HERMİT ; Hermit´in feneri onun düşüncesi iki yönde ilerleyen düşüncesidir; biri dışa diğeri içe doğru. Bu kart, bilinçdışı algıyı elde etme amacıyla dış dünyadan uzaklaşmayı simgeler. Hermit ayrıca, bu sürece nasıl başlayacağımızı gösterecek ve yolumuzu bulmamıza yardım edecek bir bilgedir. Yani tutkularınız mantık tarafından fethedilmelidir. Hermit, gerektiğinde geri çekilme ilkesine bağlıdır ve kendimizi incelemek istiyorsak kendimizi dış dünyayı bir şekilde bırakmamız gerektiğini belirtir. Hermit dış dünyadan geri çekilmeyi simgeler yan kişi kendisini fiziksel olarak dünyadan geri çekebilir, ama bu gerçekte şart değildir. Önemli olan iç ihtiyaçlara yöneliştir. Bu yüzden, bu durumda diğer insanlardan ve önemli oldukları düşünülen etkinliklerden duygusal olarak geri çekilmek gerekebilir. Bu kartın kastettiği amaç, kişiliğin gelişmesi için geri çekilmektir ve kart sizden olgunluğun ve bir insan hayatındaki gerçekten önemli olan şeylerin bilinmesini ister. Hermit, ayrıca kesin bir rehberden gelen yardımı ve bazen yukarıda belirtildiği gibi içten gelen ruhsal bir öz rehberi, ama genelde kendimizi keşfetmemizde bize yardımcı olacak gerçek bir insanı temsil eder ve öngörür. Bazen böyle bir rehberin sizin için varolduğunu anlamayabilirsiniz. Ama Tarot okumasında, şimdi olduğu gibi Hermit kartı size gelirse, etrafınızdaki insanlara dikkatle bakmanız iyi olur. Başkalarının sorunlarına yardımcı oluyorsanız, Hermit rehber ve hoca rolünde sizi simgeleyebilir. Kısacası Hermit, Tarot kartlarının bilgesi, eğitmeni ve iç gücüdür, onunla karşılaştığınızda, diğer kartların yanısıra özgün anlamına daha fazla önem vermelisiniz.

üstünde düşünmeye başladım bile!.........

sözler tutuldu!!

2007-10-15T06:04:00.000-07:00

Bayramın ilk günü, bir yıl önce verilmiş bir söz tutuldu!

Çok güzel bir şarap eşliğinde harika bir peynir tabağı hazırlayarak, sevgili arkadaşım melih sözünü tuttu :) Bir yıl sonra sözünü tuttuğun için bende bu teşekkür yazısını bir yıl sonra yazmayı planlamış olsam da, sabırsız olduğum için bir kaç gün sonra gördüğün gibi yazıyorum :)) Ellerine sağlık arkadaşım, jambona krem peynir sürüp rulo yaptıktan sonra minik lokmalar halinde kesip peynir tabağına ayrı bir görsel bir şova dönüştürdüğün, kanepelerin için vee misafir perverliğin için ayrıca teşekkürler!! şimdi sana başka sözler bulmalı...

zengin olmanın 7 altın kuralı;

2007-10-10T01:26:00.000-07:00

hafta sonu sevgili abim Tayfun'un kütüphanesinden bir kitap okudum; George S. Clason'un kaleme aldığı Babil'in En Zengin Adamı -eski uygarlıkların para kazanma sırları- . Adından da anlaşılacağı gibi zengin olmak isteyen herkes için maddeleştirilerek anlatılan sırlar mevcut kitapta... Ben de amacıma hizmet edecek olan parayı kazanmak için bu maddeleri not aldım ve işte sizlerle paylaşıyorum. Tek başıma zengin olmak istemem :)

İşte 7 altın kural;

1- Kazancınızın %10'nunu kendiniz için bir kenara ayırın ve ne olursa olsun harcamayın.

2- Harcama yapmanızı gerektiren tüm arzularınızı yazın. Gerekli olanları belirleyin ve gelirinizin yalnızca %90'lık kısmından karşılayabileceklerinizi ayırın. diğerlerinin üzerini çizip gerçekleştiremediğiniz diğer isteklerinize ekleyin ve sakın pişmanlık duymayın.

3- Biriktirdiğiniz %10'luk dilimlerle yatırım yapıp, paranızı çalıştırın.

4- Parasını yönetirken kazanç sağlayan deneyimli adamların tavsiyesini alın. Tavsiyeleri değerlendirirken sermayenizin zarar görmeyeceği ve iyi miktarda kira talep edebileceğiniz yerleri göz önünde bulundurun.

5- Ev sahibi olabilmek için uygun koşulları yaratmaya çalışın ve Ev sahibi olun. Huzurlu bir yuva tüm yaşamınızın kalitesini artıracaktır.

6- Geleceğe yönelik kazanç sağlayın; yaşlılığınızı güvence altına alacak sigorta yaptırmayı düşünebilirsiniz :)

7- Para kazanma yeteneğinizi geliştirin; Kendi gücünüzü geliştirmek, çalışıp daha bilgili olmak, daha da becerikli olmak, kendine saygı duyduğunu kanıtlayacak biçimde davranmaktır.

işte altın kurallar bu kadar, yapması da o kadar zor değil gördüğünüz gibi :)

hatta ben aynı heyecanla uygulmaya başladım bile, darısı size...

biraz da nostalji

2007-10-08T06:23:00.000-07:00

çocukluk arkadaşım sevgi göndermiş bunları bana, ben de aynı heyecanla sizlerle paylaşmak istedim... işte karşınızda çocukluk arkadaşımız Cin Ali'nin maceraları...

ben anısı olan herşeyi saklamaktan büyük bir keyif alırım ama nasıl olduysa bu Cin Ali serisini saklamamışım :) çok hayıflandım ama şimdi kapak resimleriyle teselli bulmaya çalışıyorum!

başlıksız

2007-10-08T06:13:00.000-07:00

uzun zaman oldu yazmayalı buraya, hiçbir mazeretim yok çünkü biliyorum ki başta hayat mazeret kabul etmiyor!

araya farklı zamanlar ve mekanlar girdi bu sürede ve ben nasıl gireyim cümleye derken bilgisayarımın ekranına iliştirdiğim bir sözü yeniden taradı gözüm ve takılıp kaldı...

"insanın alın yazısı sadece kişiliğinden kaynaklanır" yazılı kağıtta, ama ne söyleyeni ne de kaynağı belli, zaten bende oraya takılmıyorum! takıldığım yer herşeyin gerçektende de bizim elimizde olduğunu biliyor muyuz, biliyorsak da uyguluyor muyuz? işte bütün mesele bu! ve ben bu konuyu biraz daha düşünmeliyim...

ne acı!...

2007-09-06T13:47:00.000-07:00

Bugün arkadaşım Müşerref'ten aldım Pavarotti'nin ölün haberini! Çok sevdiği üstadın ardından davetli olduğu konsere üzüntüsü nedeniyle gitmeyeceğini, yas tutacağını söyledi, millerce uzak bir mesafede bir kalp onun için yas tutuyor... Gönlüne sağlık Müşerref'ciğim ve iyi ki doğdun Pavarotti...

Telefonda yaşadığım şokun hemen ardından, ayrıntılar için internete başvurdum. İlk gazete Hürriyet'ti, flash haber olarak veriyordu Pavorotti'nin ani ölüm haberini! Şuan ise acı olan sadece Pavarotti'nin ölümü değil, ona bir yenisi daha eklendi; sabah flash olarak verilen haber, akşamına ana sayfadaki yerini en çok okunan haberler arasına bırakmıştı bile!

Suya yazı yazmak mı deniyor acaba bu yaşam boyu verilen çabaya? Bir gazetenin ana sayfasında akşama kadar bile kalmıyor ölüm haberiniz!!! Bu bir gösterge değil tabii ki, yinede gönül feryat ediyor, ne acı ne acı diye!

Atıf Yılmaz Anısına

2007-08-25T07:29:00.000-07:00

Yıllar önce Sanat Yönetmeni ve Sahne Tasarımcısı Duygu Sağıroğlu’nu konu alan master çalışmam için araştırma yaparken tanışma fırsatı bulmuştum Atıf Yılmaz ile…

Telefonda kendisine görüşme nedenimi ilettiğimde, beni sıcacık bir samimiyetle kabul edebileceğini söylemişti. Delta Film’deki ofisinde de yine aynı samimiyetle beni ayakta karşılamıştı Atıf hoca… Hayranlığım o kadar büyüktü ki yaptığı her hareketi de aynı hayranlıkla seyrediyor ve bir kere daha hayran kalıyordum kendisine…

Röportaj öncesinde alıp okuduğum “Bir Sinemacının Anıları” kitabını da yanıma almıştım Atıf hocanın ve sözede oradan başladık… Kitabının başında da anlattığı gibi hafızasının iyi olmadığını, sayı ve tarihleri hatırlayamadığını söyleyerek başlamıştı sohbete. Hayranı olduğum sinemacı kişiliğine her geçen dakika bir yenisi ekleniyordu. Mersin’de başlayan yaşamını, ilk gençlik yıllarını bir çırpıda anlatı verdi. O kadar samimi ve hoş sohbetti ki gülmekten not tutamıyordum neyse ki video ve ses kayıt cihazı kayıttaydı! Röportajı hem ses kayıt cihazı ile hem de video ile ölümsüzleştirmek istemiştim ve bu kararımın çok da yerinde olduğuna sohbet ilerledikçe bir kez daha emin olacaktım.

Bu güzel sohbet ile bana kendisini tanıma fırsatını da veren Atıf hoca, ardından her ne kadar hafızasının iyi olmadığını söylese de Duygu hoca ile tanışmalarını, çalışmaya nerde ve nasıl başladıklarını, Yılmaz Güney’in de olduğu film setindeki anılarını her ayrıntısına kadar anlatacaktı… Ve bense röportajlarımı bir araya toparlayacağım bir kitapla bu anıları herkesle paylaşmak için plan yapmaya başlamıştım bile...

Delta Film, İstanbul, 2002

Sohbetimizi her şekilde ölümsüzleştirmek için birkaç poz fotoğraf çekildikten sonra bir sonraki karşılaşmamıza kadar vedalaşmıştık. Bu vedanın ardından İstanbul’un farklı sanatsal etkinliklerinde birkaç defa daha karşılaşmıştık Atıf hoca ile, ama bir sonraki ise hiç mümkün olamadı! O güzel günün anısına yazıyorum bu satırları ve diyorum ki;

İyi Ki Doğdun Atıf Yılmaz…

mevlana'dan bir inci

2007-08-22T05:37:00.000-07:00

mevlana konuşsun,

biz susalım bugün...

...teşekkürler nurdanım :)

unutmadık...

2007-08-17T05:19:00.000-07:00

bu blogu oluşturdum diye sanmayın ki yazınsal kabiliyet bende muhteşem, paylaşmak paylaştıkça da çoğalmak için burdayım.... bugünü de paylaşmak istiyorum o nedenle; yıllar önce 17 Ağustos gecesi herşey 45 saniyeye sığdı.

Zamanın durduğu, saatlerin akrep ve yelkovanlarının donduğu 45 saniye geride kaldığında, gecenin karanlığı yüzyılın felaketinin silüetlerini taşıyordu. Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte yaşanan acının ve depremin yıkıcı gücünün akılalmaz boyutları ortaya çıktı.

O günlerin fotoğraf karelerine sığmayan acıları bundan sonrası için birer ibret belgesi olarak önümüzde duruyor. Depremde yitirdiğimiz canların, sönen ocakların sadece alın yazısı olmadığını biliyoruz. İlgisizliğin, başıboşluğun faturasını o 45 saniyenin sonunda Türk halkının ödediğini unutmayacağız. Ve unutturmayacağız... 17 Ağustos ve 12 Kasım depremlerinde yaşamlarını yitirenlerin anısı önünde saygıyla eğiliyoruz...

dileğiniz evren için emirdir, dileyin ne dilerseniz...

2007-08-17T02:35:00.000-07:00

07/07/2007 tarihinin benim için önemini, yakın arkadaşlarım bilirler...

yaklaşık bir yıl öncesinde bu tarih için hayaller kurmaya ve bu hayali paylaşmaya başlamıştım onlarla ve öyle ki hayalim onların zihninde de yer etmişti :)

ve işte o gün hayalim gerçek oldu :))

yer; Yunanistan'ın Lesvos (Midilli) adası

tarih; 07/07/2007 :))

başka söze ne hacet; dileğiniz evren için emirdir, dileyin ne dilerseniz...

merhaba...

2007-08-16T01:50:00.000-07:00

artık bende burdayım....
paletimden süzülenlerle,
yaşamımdan izlerle...